Niet voor gevoelige lezers…
Stel jezelf eens voor als adolescente nakomeling van twee restauranthouders. Op een bepaalde dag kom je te weten dat je vader je moeder negen jaar bedrogen heeft met haar beste vriendin, die tevens al die jaren in datzelfde restaurant werkte. De schamelijke feiten komen aan het licht net wanneer het restaurant door de kok, tevens jarenlang in dienst (een gouden jongen), wordt overgenomen en de drukste periode van het jaar in het verschiet ligt: de zomer. Bovendien kan die gouden jongen wegens de formaliteiten die onze staat oplegt aan werkgevers de vrouw niet zomaar ontslaan waardoor ze nog drie maanden werkt in datzelfde restaurant. Gedurende al die tijd geeft ze emotioneel geen kick, terwijl zowel het personeel als de klanten op de hoogte zijn en achter haar rug namen naar haar hoofd slingeren als “poembak” en “paardebakkes” (met haar ‘lichtjes’ vooruitstekende kin als aanleiding). Gestoord. Het lijkt eigenlijk zelfs of ze ermee weg lijkt te komen, zonder ook maar een greintje gewetenswroeging of boetedoening. Je bent machteloos en besluit een brief te schrijven aan haar onwetende familie, meerbepaald haar zus, in de wetenschap dat haar imago de sleutel is om haar te kraken. Het schrijven van de brief blijkt echter een therapeutisch proces waardoor de behoefte om hem te sturen verdwijnt.
Hier ziet u de bewuste brief vol verwijten die ik toen in een bui van frustratie geschreven heb. De boodschap die nooit verzonden is geweest. Ik besef dat al mijn woede in dit schrijfsel uitgaat naar die ene vrouw, maar wees gerust, de fase dat ik tot het besef kwam dat mijn vader geen haar beter is heeft daarna ook door schade en schande zijn intrede gedaan. Niet voor gevoelige lezers:
Dag des oordeels aangebroken
Slachtoffers worden gewroken
Zoeter kan een wraak niet zijn
Teruggegeven wordt de pijn
Actie lokt reactie uit
Mijn bloed kookt, dus kijk maar uit!
Ere wie ere toekomt.
Zusje, ik moet de wereld iets bekennen… Negen wellustige jaren ben ik schaamteloos de minnares geweest van Dorian, mijn werkgever. Het vlees is zwak. Ik wou zijn filet puur. Het was mij eerlijk gezegd enkel om het bijschaven van mijn drilkunsten te doen, misschien een klein beetje om zijn poen. Sollen zie ik liefst van al, maar ze verdienen zo traag. Ik heb spijt dat ik geen geld gevraagd heb voor mijn bewezen diensten, miljoenen heb ik bij elkaar gegaloppeerd. Geen mens kan een sok naaien voor zoveel geld. Dorian was overigens lang niet de enige hoor, meerdere mannen tegelijkertijd mochten aan mijn teugeltjes trekken. Dat nymfomane schijnt trendy te zijn; gezinnen breken is het nieuwe zwart.
Imago is dan ook alles voor mij, samen met geld. Maar zusje, zelfs schone schijn bedriegt. Een leugentje om bestwil kan geen kwaad, toch? Ik heb mijn beste vriendin negen jaar voorgelogen om haar niet te kwetsen. Hoe nobel van me. Nu blijkt echter dat niemand het wist. Maar goed dat roddels bestaan, nu weet heel Lier het. Ik voel die terechtstellende blikken als ik door de stad paradeer. De keurende adem van de stadsgeest verwarmt mijn nek. Kwetsen kan het mij allemaal niet hoor, ik zie enkel mezelf graag. Narcist tot in de kist! Is het jou nooit opgevallen dat ik enkel foto’s van mezelf tentoon stel? Hoe naïef..
Ach, ze moesten ooit eens te weten komen dat ik geen hart heb. Ik heb het hen duidelijk bewezen door nog ettelijke maanden te blijven werken in het restaurant, terwijl iedereen het wist. Klanten, personeel, zelfs de paling.. Ik heb ballen. Toch in zekere mate. Niemand mag bijvoorbeeld weten dat ik al jaren rook. Inderdaad, imago he. De kilootjes die ik daardoor afviel, alsook door de stress de laatste maanden, waren trouwens mooi meegenomen. Na jaren dienst slikte iedereen van de familie uitbollen als terecht excuus. Hoe naïef..
Ik wou je gewoon waarschuwen zusje. Eigenlijk ken jij mij helemaal niet. Niemand niemand niemand weet dat ik bazenpoeper heet. Ik ben een oraal wonder met mijn twee gezichten en ik heb een dubbelleven ervaring. Maar nu moet ik gaan, mijn volgende werkgever staat te proesten. Deze naïeveling heeft een fetisj voor hielenlikken.
XxX XxX XxX
Ben hier even blijven hangen en wat van je stukken gelezen.
Bij datgene wat je hier schrijft maak ik toch wel de bedenking dat je, als je wat ouder bent, het meer zult kunnen nuanceren.
Ik heb als 16-jarige ook ooit mijn moeder betrapt (telefoongesprek) en werd daarop furieus zwart-wit. Later was ik maitresse van iemand getrouwd. Aan zulke verhalen zitten altijd meer dan één kant.
Liefde moet je onderhouden.
Ik weet dat elk verhaal twee kanten heeft. Ik begrijp vreemdgaan ook, zonder problemen, man zijnde… Ik geloof ook niet dat mensen biologisch gezien gemaakt zijn om monogaam te blijven.. Mijn vader heeft vreemdgaan echter een nieuwe dimensie gegeven: 9 jaar, de helft van mijn leven. En waarom? Puur voor de seks… PUUR voor de seks… Bij mijn vader staat liefde en verliefdheid gelijk aan seks… En de vrouw waar ik hier over spreek was niet de eerste, en de vrouw waar ik hier over spreek was tegelijkertijd nog met andere mannen bezig… En mijn vader wist dat.. We spreken hier niet over liefde, noch over respect..
Ik heb zo mijn best gedaan om dit te plaatsen, om dit te nuanceren.. Maar het lukt mij echt niet meer.. Ik begrijp, gezien jouw situatie, dat je enige nuance wil aanbrengen.. Maar ik denk, moest ik de afgelopen twee jaar alles op mijn blog kunnen gezet hebben, dat je mij ergens wel zou begrijpen..
Liefde moet je onderhouden, niet laten verloederen…
Jamaar, ik vind dat je het wel heel mooi neergepend hebt.
Nuja, nu ik vermoed dat ik de liefde van mijn leven heb gevonden, ben ik weer helemaal in voor monogamie!
Ik denk inderdaad dat ik nog zeer braaf geweest ben.. :-p Ik ben ook helemaal in voor monogamie hoor, ik wil maar zeggen dat ik niet blind ben voor ons biologisch verleden dat zo zijn consequenties heeft in de toekomst!
Heel verstandig dat je besloten hebt dit niet te versturen. Jammer dat je vader zijn gezin negen jaar lang bedrogen heeft, maar uiteindelijk ligt daarvoor de verantwoordelijkheid bij hem. En dat de dame in kwestie er nog andere minnaars op nahield met medeweten van je vader, wie zijn wij om daarover te oordelen?
Het feit dat zij ervoor kiest meerdere partners te hebben, zeker als het met medeweten van mijn vader was, daar oordeel ik niet over… Poly- en monogamie binnen een relatie is een kwestie van afspraken.. Dat vermeld ik puur om haar imago te ontmantelen… Ze zal lang niet de enige zijn.. Het feit dat zij zich negen jaar als een non heeft voorgedaan die zwoer bij hoog en bij laag nooit iets te beginnen met een getrouwde man, daar oordeel ik over. De verantwoordelijkheid om zijn gezin te breken ligt zeker voor het merendeel bij mijn vader, maar dat valt niet los te plaatsen van het feit dat die vrouw de beste vriendin van mijn moeder was en iedere dag meer dan tien uur met haar op de werkvloer stond.. Die twee blijken van extreme hypocrisie, vergeef mij, maar daar oordeel ik over… Oprechte vriendschap is bij mij een hoog goed, om nog maar van vertrouwen te zwijgen..
PS: Bedankt om eens te komen piepen trouwens!^^