.

Laat me schuilen in mezelf,

alomgetergde burcht,

bebeukte zorgenrots,

door ‘s levens greep gewurgd.

.

Laat me vrij zijn in mezelf,

spelend achter muren,

in mijn puurste eigenheid,

wat daarbuiten is verduren.

.

Mensen zaaien kwaad,

Mensen oogsten haat,

wensen eigenbaat,

blind voor waar ‘t om gaat.

.

Laat me dus de ogen sluiten,

blindgeramde zielenpoorten,

om een rustig oord te zoeken,

allerdonkerste der plekken,

om, onbeïnvloed, al wat mooi is,

desondanks nog te ontdekken.

.

In mezelf.

In onszelf.

Met hen,

waar ‘t om gaat.

.