Illiveris

Posts Tagged ‘seks’

Stel jezelf eens  voor als adolescente nakomeling van twee restauranthouders. Op een bepaalde dag kom je te weten dat je vader je moeder negen jaar bedrogen heeft met haar beste vriendin, die tevens al die jaren in datzelfde restaurant werkte. De schamelijke feiten komen aan het licht net wanneer het restaurant door de kok, tevens jarenlang in dienst (een gouden jongen), wordt overgenomen en de drukste periode van het jaar in het verschiet ligt: de zomer. Bovendien kan die gouden jongen wegens de formaliteiten die onze staat oplegt aan werkgevers  de vrouw niet zomaar ontslaan waardoor ze nog drie maanden werkt in datzelfde restaurant. Gedurende al die tijd geeft ze emotioneel geen kick, terwijl zowel het personeel als de klanten op de hoogte zijn en achter haar rug namen naar haar hoofd slingeren als “poembak” en “paardebakkes” (met haar ‘lichtjes’ vooruitstekende kin als aanleiding). Gestoord. Het lijkt eigenlijk zelfs of ze ermee weg lijkt te komen, zonder ook maar een greintje gewetenswroeging of boetedoening. Je bent machteloos en besluit een brief te schrijven aan haar onwetende familie, meerbepaald haar zus, in de wetenschap dat haar imago de sleutel is om haar te kraken. Het schrijven van de brief blijkt echter een therapeutisch proces waardoor de behoefte om hem te sturen verdwijnt.

Hier ziet u de bewuste brief vol verwijten die ik toen in een bui van frustratie geschreven heb. De boodschap die nooit verzonden is geweest. Ik besef dat al mijn woede in dit schrijfsel uitgaat naar die ene vrouw, maar wees gerust, de fase dat ik tot het besef kwam dat mijn vader geen haar beter is heeft daarna ook door schade en schande zijn intrede gedaan. Niet voor gevoelige lezers:

Dag des oordeels aangebroken

Slachtoffers worden gewroken

Zoeter kan een wraak niet zijn

Teruggegeven wordt de pijn

Actie lokt reactie uit

Mijn bloed kookt, dus kijk maar uit!

Ere wie ere toekomt.

Zusje, ik moet de wereld iets bekennen… Negen wellustige jaren ben ik schaamteloos de minnares geweest van Dorian, mijn werkgever. Het vlees is zwak. Ik wou zijn filet puur. Het was mij eerlijk gezegd enkel om het bijschaven van mijn drilkunsten te doen, misschien een klein beetje om zijn poen. Sollen zie ik liefst van al, maar ze verdienen zo traag. Ik heb spijt dat ik geen geld gevraagd heb voor mijn bewezen diensten, miljoenen heb ik bij elkaar gegaloppeerd. Geen mens kan een sok naaien voor zoveel geld. Dorian was overigens lang niet de enige hoor, meerdere mannen tegelijkertijd mochten aan mijn teugeltjes trekken. Dat nymfomane schijnt trendy te zijn; gezinnen breken is het nieuwe zwart.

Imago is dan ook alles voor mij, samen met geld. Maar zusje, zelfs schone schijn bedriegt. Een leugentje om bestwil kan geen kwaad, toch? Ik heb mijn beste vriendin negen jaar voorgelogen om haar niet te kwetsen. Hoe nobel van me. Nu blijkt echter dat niemand het wist. Maar goed dat roddels bestaan, nu weet heel Lier het. Ik voel die terechtstellende blikken als ik door de stad paradeer. De keurende adem van de stadsgeest verwarmt mijn nek. Kwetsen kan het mij allemaal niet hoor, ik zie enkel mezelf graag. Narcist tot in de kist! Is het jou nooit opgevallen dat ik enkel foto’s van mezelf tentoon stel? Hoe naïef..

Ach, ze moesten ooit eens te weten komen dat ik geen hart heb. Ik heb het hen duidelijk bewezen door nog ettelijke maanden te blijven werken in het restaurant, terwijl iedereen het wist. Klanten, personeel, zelfs de paling.. Ik heb ballen. Toch in zekere mate. Niemand mag bijvoorbeeld weten dat ik al jaren rook. Inderdaad, imago he. De kilootjes die ik daardoor afviel, alsook door de stress de laatste maanden, waren trouwens mooi meegenomen. Na jaren dienst slikte iedereen van de familie uitbollen als terecht excuus. Hoe naïef..

Ik wou je gewoon waarschuwen zusje. Eigenlijk ken jij mij helemaal niet. Niemand niemand niemand weet dat ik bazenpoeper heet. Ik ben een oraal wonder met mijn twee gezichten en ik heb een dubbelleven ervaring. Maar nu moet ik gaan, mijn volgende werkgever staat te proesten. Deze naïeveling heeft een fetisj voor hielenlikken.

XxX XxX XxX

Ik heb gezondigd. Ik ben stout geweest, slinkse duivel die ik ben. Het begon allemaal onschuldig, maar naar goede gewoonte heb ik de neiging de dingen niet zo te laten eindigen. Leest u maar even mee als u wil begrijpen wat ik bedoel:

We bevinden ons op het verjaardagsfeestje van mijn overbuurvrouw, Blancefloer. Overvloedig omringd door hapjes en drankjes wordt er gezellig gebabbeld, geknabbeld en gelachen. De uren worden gevuld met plezierigheden en frivoliteiten. Naarmate de avond vordert blijft enkel de harde kern over, waaronder natuurlijk ikzelf. Stelt u zich eens even een harde kern bestaande uit jongvolwassenen, samengepropt in één kot, voor. Waar zou het gesprek telkens op uitdraaien denkt u? Wie studenten zaait, oogst seks.

Begrijpt u mij niet verkeerd, voor u in termen van orgieën en bacchanalen begint te denken is het misschien raadzaam u mee te delen dat het allemaal vunziger klinkt dan het in werkelijkheid was. De realiteit waarover ik zonet sprak bestond uit kansen, kansen die gegrepen werden. Iedere kans die we kregen om een bepaald woord, een bepaalde zin, of een bepaalde handeling ambigu te begrijpen werd benut, volledig benut. Zoals gewoonlijk was dit een dans waarin de heren leiden, en de dames, ogenschijnlijk tegen hun zin, sensueel volgen. Er hing een erotisch atmosfeertje vanwege de walm aan getinte redevoeringen en pittige woordwisselingen. Het alfamannetje in deze dans was ongetwijfeld mijn overbuurman, Casanova. Hij spreekt maar één taal: seks.

Ik zal u een praktijkvoorbeeld geven om te illustreren wat voor vlees u met deze jonge dekhengst in de kuip heeft. Zo hoor ik bijvoorbeeld wanneer hij een vriendin heeft en wanneer niet, en dan bedoel ik daar niet hun diepgaande gesprekken mee, maar iets anders van diepgaande aard.

Stelt u zich een schemerig kot voor met een Illiveris, een Casanova, een Blancefloer, en een Sirene -mijn buurvrouw – die naar bed gaat wegens een nakend examen. Doordrongen van bronstige bewoordingen plakken de drie overblijvers volgend bericht op haar voordeur om haar succes te wensen:

Keiveel succes, Sirene!

You can do it baby! Go go go

We geloven in u! Doe uw best! Dikke zoen!

Hete kussen van 2B(mijn kot), als ge wilt doet Casanova ook mee!

Tegoedbon: Eén opp(o)epbeurt

Tot zover de achtergrondinformatie die u nodig hebt om mijn zonde te begrijpen. U hoort het goed, het hoofdgerecht moet nog komen. En komen zal het! Mijn deugnieterij dateert namelijk niet van die feestelijke nacht zelf, maar van enkele nachten later.

Ik herinner mij de bewuste dag nog dat Blancefloer instemde medeplichtig te worden. Ik nam een maagdelijk wit vel papier en een rode balpen, en verenigde beiden voor haar neus. Mijn kleutergeschrift zou ons allen verraden, dus ik had haar hulp nodig. Gniffelend noteerde zij wat ik dicteerde:

Ik zou graag deze nacht discreet mijn oppoepbeurt komen claimen. Illiveris, Blancefloer en Bariton (mijn buurman) mogen hier niets van weten. Als je geïnteresseerd bent verwacht ik een berichtje terug.

Sirene         xXx

Blancefloer overhandigde de kersverse liefdesverklaring aan mij. Ze giechelde onophoudelijk. Zij kende namelijk de voorgeschiedenis tussen Casanova en Sirene als geen ander. Casanova was in een recent verleden plots wel heel vriendelijk geworden ten opzichte van Sirene, tevergeefs.

Ik nam de brief mee naar mijn kot om hem een laatste beurt te geven. Rond de tekst bracht ik enkele girly versiersels aan: glinsterende bloemetjes (klaar om geplukt te worden). Bovendien parfumeerde ik het schrijven volledig alvorens het in een enveloppe te vouwen. Een rood zegel moest geheimhouding verzekeren.. Als een dief in de nacht glipte ik door de kotgang en schoof ik een walmend perkament onder de deur van Casanova.

Wat gebeurt er als je één van Cupido’s gecensureerde pijlen steelt en deze onder Casanova’s deurspleet mikt? Eén ding weet ik zeker, de nacht zal spoedig een geheim rijker zijn.