De wind, mijn vriend, verscheurt de wolken; jaagt de schaapjes naar hun stal. Moeizaam breekt de hemel open. Koppig grijs maakt plaats voor blauw. Zonnestralen zien het licht, ontspruiten aan de hemelpoorten. Blijf nu zon, blijf nu toch even! Omarm me met jouw warme gloed! Geef wat straaltjes aan mijn leven, de winter heeft reeds al mijn moed. Laat me in jouw warmte baden, tot ik weer ben opgeladen! Zie jij niet dat onze vreugd ontnomen wordt door grijs verdriet? Lik mij met uw hete vlammen, steek mij met uw slinkse stralen, verblind mij met uw hemels licht, ik zou verdomme alles doen, opdat u eens voor België zwicht!