Ik heb gezondigd. Ik ben stout geweest, slinkse duivel die ik ben. Het begon allemaal onschuldig, maar naar goede gewoonte heb ik de neiging de dingen niet zo te laten eindigen. Leest u maar even mee als u wil begrijpen wat ik bedoel:

We bevinden ons op het verjaardagsfeestje van mijn overbuurvrouw, Blancefloer. Overvloedig omringd door hapjes en drankjes wordt er gezellig gebabbeld, geknabbeld en gelachen. De uren worden gevuld met plezierigheden en frivoliteiten. Naarmate de avond vordert blijft enkel de harde kern over, waaronder natuurlijk ikzelf. Stelt u zich eens even een harde kern bestaande uit jongvolwassenen, samengepropt in één kot, voor. Waar zou het gesprek telkens op uitdraaien denkt u? Wie studenten zaait, oogst seks.

Begrijpt u mij niet verkeerd, voor u in termen van orgieën en bacchanalen begint te denken is het misschien raadzaam u mee te delen dat het allemaal vunziger klinkt dan het in werkelijkheid was. De realiteit waarover ik zonet sprak bestond uit kansen, kansen die gegrepen werden. Iedere kans die we kregen om een bepaald woord, een bepaalde zin, of een bepaalde handeling ambigu te begrijpen werd benut, volledig benut. Zoals gewoonlijk was dit een dans waarin de heren leiden, en de dames, ogenschijnlijk tegen hun zin, sensueel volgen. Er hing een erotisch atmosfeertje vanwege de walm aan getinte redevoeringen en pittige woordwisselingen. Het alfamannetje in deze dans was ongetwijfeld mijn overbuurman, Casanova. Hij spreekt maar één taal: seks.

Ik zal u een praktijkvoorbeeld geven om te illustreren wat voor vlees u met deze jonge dekhengst in de kuip heeft. Zo hoor ik bijvoorbeeld wanneer hij een vriendin heeft en wanneer niet, en dan bedoel ik daar niet hun diepgaande gesprekken mee, maar iets anders van diepgaande aard.

Stelt u zich een schemerig kot voor met een Illiveris, een Casanova, een Blancefloer, en een Sirene -mijn buurvrouw – die naar bed gaat wegens een nakend examen. Doordrongen van bronstige bewoordingen plakken de drie overblijvers volgend bericht op haar voordeur om haar succes te wensen:

Keiveel succes, Sirene!

You can do it baby! Go go go

We geloven in u! Doe uw best! Dikke zoen!

Hete kussen van 2B(mijn kot), als ge wilt doet Casanova ook mee!

Tegoedbon: Eén opp(o)epbeurt

Tot zover de achtergrondinformatie die u nodig hebt om mijn zonde te begrijpen. U hoort het goed, het hoofdgerecht moet nog komen. En komen zal het! Mijn deugnieterij dateert namelijk niet van die feestelijke nacht zelf, maar van enkele nachten later.

Ik herinner mij de bewuste dag nog dat Blancefloer instemde medeplichtig te worden. Ik nam een maagdelijk wit vel papier en een rode balpen, en verenigde beiden voor haar neus. Mijn kleutergeschrift zou ons allen verraden, dus ik had haar hulp nodig. Gniffelend noteerde zij wat ik dicteerde:

Ik zou graag deze nacht discreet mijn oppoepbeurt komen claimen. Illiveris, Blancefloer en Bariton (mijn buurman) mogen hier niets van weten. Als je geïnteresseerd bent verwacht ik een berichtje terug.

Sirene         xXx

Blancefloer overhandigde de kersverse liefdesverklaring aan mij. Ze giechelde onophoudelijk. Zij kende namelijk de voorgeschiedenis tussen Casanova en Sirene als geen ander. Casanova was in een recent verleden plots wel heel vriendelijk geworden ten opzichte van Sirene, tevergeefs.

Ik nam de brief mee naar mijn kot om hem een laatste beurt te geven. Rond de tekst bracht ik enkele girly versiersels aan: glinsterende bloemetjes (klaar om geplukt te worden). Bovendien parfumeerde ik het schrijven volledig alvorens het in een enveloppe te vouwen. Een rood zegel moest geheimhouding verzekeren.. Als een dief in de nacht glipte ik door de kotgang en schoof ik een walmend perkament onder de deur van Casanova.

Wat gebeurt er als je één van Cupido’s gecensureerde pijlen steelt en deze onder Casanova’s deurspleet mikt? Eén ding weet ik zeker, de nacht zal spoedig een geheim rijker zijn.