• Ten eerste, ik heb plots een onverklaarbare irrationele drang om te tennissen! Wonderlijk vind ik zelf, want ik ben totaal geen sportief persoon. Ik heb wel jaren onder subtiele dwang getennist, maar die momenten klasseerde ik toen niet bepaald onder de noemer plezierig. Maar nu, ik wil verdomme een racket en een bal in handen hebben en alle overschotten aan energie die ik tot hiertoe heb vergaard uit mijn lijf slaan! Bewegen lijkt mij heerlijk nu. Hoogstwaarschijnlijk beklaag ik deze woorden na de eerste vijf minuten van mijn volgende tennismatch…
• LIVIGNO! Ik wil naar Livigno! Skiën, dat is wat ik wil! Dit Italiaanse taxvrije skigebied is al jaar en dag een vaste afspraak voor velen van mijn vrienden en familie. Ik heb het al twee jaar moeten missen vanwege mijn studies. Die jaren waren dan ook uiteraard niet compleet met zulke gapende leemten. Maar dit jaar kan ik terug mee en ik smacht ernaar! Ik wil die berglucht tegen hoge snelheid tegen mijn gezicht voelen, après-skiën , shoppen (in tegenstelling tot de vele boerengaten die de naam skigebied dragen zijn er meer dan 200 winkels in Livigno, en niet de eerste de beste), lekker eten, lachen, dansen, spelen,… Zelfs de massagestraal van de douche van ons vast hotel mis ik. Ik weet het, het is erg. Een deel van mijn hart ben ik daar verloren, en ik zou graag dit jaar mijn hart weer een weekje herenigen.
• Last but not least, en van harten gesproken, er is één persoon die mij nog meer dan wat dan ook doet verlangen naar het einde van deze periode van eruditie en memorisatie. Ik heb haar leren kennen op het verjaardagsfeestje van Blancefloer, maar de blok gooit roet in het eten. We blijven momenteel in contact via sms en msn, maar ze kunnen mijn verlangen om haar in real life te zien niet temperen. Het lieve mooie verlegen meisje waarover ik spreek zal hier vanaf nu bekend staan als Briseis. 28 januari dames en heren, onthoud die datum! We hebben dan namelijk een afspraakje gepland (dat ik stiekem tot in de puntjes aan het verzorgen ben). Interessant wel, zo’n treffen tussen twee überverlegen zielen. Ik hoop in ieder geval op het begin van iets moois…

Ik vrees dat mijn pauze er weeral op zit. In ieder geval, u ziet dat er interessante tijden aanbreken! Een mens heeft iets nodig om zijn gemoed op te krikken, voorlopig zijn dat meestal sms’jes die de echte naam van Briseis dragen… *Zucht*