Hirondelle
Hirondelle is mijn moeder. Ze betekent enorm veel voor me. Waar mijn broer qua karakter meer op mijn vader lijkt, lijk ik meer op mijn moeder. Ik heb dan ook een enorm goede band met haar en we kunnen alles delen, zonder schroom. Een vrouw van de wereld met wereldse zonen.
Van opleiding is mijn moeder verpleegster. Echter, samen met mijn vader nam ze het dappere besluit om een restaurant over te nemen. 18 jaar heeft zij zich hier uit de naad gewerkt. Bloed, zweet en tranen heeft zij in deze zaak gepompt. Succes bleef dan ook niet uit. Maar mijn ouders hebben ervoor moeten knokken. Bijna al hun vrije tijd en energie werd opgeëist door de koningen die kwamen tafelen. Ik en mijn broertje werden bijgevolg grotendeels opgevoed door Hirondelle’s lieve moeder, onze oma, Alice. Desondanks groeiden we op in een warm nest.
Ik weet niet of het al zo was toen ze aan dit culinaire avontuur begon, maar mijn moeder is een enorm charismatisch persoon (geworden). Ze straalt enorm veel warmte uit en kan bijna elke sociale situatie naar haar hand zetten. “De mensen hebben haar graag”, echt waar. Ze is niet enkel gedrenkt in sociale intuïtie, ook in vrouwelijke en moederlijke. Om nog maar te zwijgen van haar gezond verstand. Ik kan niet veel verbergen voor haar. Ze voelt mij aan.
Ondanks de beperkingen die het leven haar heeft opgelegd en nog steeds oplegt, tracht ze telkens door het leven te gaan met een glimlach. Ze geniet met volle teugen. Haar familie is daarbij heilig. Ze stelt haar gezin, sleutel tot haar geluk, boven alles. Het is dan ook een understatement te zeggen dat haar zonen op alle vlakken verwend zijn. Ik had mezelf geen betere mama kunnen wensen.
Mijn moeder is ook een sterke vrouw. Gevoelig, maar sterk. Het leven heeft haar zo gemaakt. Ze heeft dan ook heel wat lijden en pijn gekend en overwonnen. Haar laatste hindernis was voor het hele gezin hallucinant: Mijn vader heeft mijn moeder negen jaar bedrogen met haar beste vriendin, die ook in het restaurant werkte. Uiteraard sloeg dit nieuws in als een bom. Het heeft alle betrokken levens ontwricht en onherstelbaar veranderd. Maar het leven gaat door, voor ons allen.
Mijn ouders zijn onlangs (officieel) gescheiden na meer dan twintig jaar huwelijk. Mijn moeder heeft hierdoor enorm veel pijn gekend. Ze heeft zich opgetrokken aan haar kinderen en aan de steun van een nieuwe liefde. Met kleine pasjes staat ze terug in het leven, gelukkiger dan ooit.




De Dialoog